Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης E-001607/2021
προς την Επιτροπή
Άρθρο 138 του Κανονισμού
Emmanouil Fragkos (ECR), Eva Kaili (S&D), Loucas Fourlas (PPE), Costas Mavrides (S&D), Demetris Papadakis (S&D)

Η ΕΕ έχει βάσει του άρθρου 3 παράγραφος 1 στοιχείο δ) της ΣΛΕΕ αποκλειστική αρμοδιότητα στον τομέα "διατήρηση των βιολογικών πόρων της θάλασσας".

Στο άρθρο 56 της UNCLOS ορίζεται ότι κάθε κράτος έχει, εντός της ΑΟΖ του, δικαιοδοσία για την προστασία της θαλάσσιας ζωής.

Η κλιματική αλλαγή και η άναρχη αλιεία, έχουν συμβάλει στη καταστροφή του 1/3 των κοραλλιογενών υφάλων διεθνώς.

Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι παρέχουν "καταφύγιο" σε πολλά είδη υποθαλάσσιων οργανισμών, συμβάλλοντας στη διατήρηση της βιοποικιλότητας, που συνδέεται άμεσα με την οικονομική δραστηριότητα στις παραθαλάσσιες κοινότητες μέσω της αλιείας και του τουρισμού. Ως μια σχετική λύση για τη προστασία των μικρότερων έμβιων όντων προτείνεται η δημιουργία τεχνητών υφάλων (UNEP/MED 468/15).

Το Φεβρουάριο του 2021 η ΕΕ προσχώρησε στην διεθνή πρωτοβουλία κοραλλιογενών υφάλων.

Ερωτάται συνεπώς η Επιτροπή:

1. Έχει καταγράψει πρωτοβουλίες που θα συνέβαλαν στη καλύτερη προστασία του υποθαλάσσιου περιβάλλοντος; Αν ναι, η πλήρης χαρτογράφηση των ευρωπαϊκών υφάλων, ακολουθούμενη από μέτρα για την επί τούτου προστασία τους αλλά και η πόντιση τεχνητών υφάλων αποτελούν τέτοιες πρωτοβουλίες;

2. Τι είδους εργαλεία (νομικά, ευρωπαϊκές/περιφερειακές πρωτοβουλίες) διατίθενται για να υποστηριχθεί η προστασία της θαλάσσιας ζωής από τα κράτη μέλη ή από οργανισμούς/διακρατικά σχήματα στα όρια των ευρωπαϊκών ΑΟΖ, πέραν του εύρους που καλύπτει το αποκλειστικό δικαίωμα διατήρησης θαλάσσιων πόρων της ΕΕ υπό την Κοινή Αλιευτική Πολιτική;

3. Ποιές δυνατότητες και υποχρεώσεις πηγάζουν για τα κράτη μέλη από την υπογραφή της ως άνω πρωτοβουλίας;